Te huur: tien kilometer asfalt

Bouwer Dura Vermeer gaat een stuk weg kopen en leasen aan de provincie. Bij wijze van proef.

Een weg nodig door je provincie? Denk niet aan kopen, lease er gewoon één bij Dura Vermeer.

Het bouwbedrijf uit Rotterdam is met de provincie Overijssel een opvallende proef gestart. De provincie gaat tien kilometer weg, een hap uit de N739 tussen Haaksbergen en Hengelo, verkopen aan Dura Vermeer, om dat stuk vervolgens terug te leasen voor een vast bedrag per kwartaal.

Maar waarom? Hoezo? Wat is het voordeel?

De bouwer wil dit benadrukken: de weg blijft juridisch eigendom van de provincie. Als er een ongeluk op gebeurt, gaat dat de provincie aan. Maar Dura Vermeer wordt wel eigenaar van het materiaal, het asfalt dus.

Het doel is het bevorderen van de circulaire economie en het hergebruik van asfalt, vertelt manager business development Ruben Verbaan van Dura Vermeer aan de telefoon. Materialen beslaan zo’n 30 procent van de aanlegkosten van een weg.

Verbaan is een van de bedenkers van het plan en hij weet ook niet precies hoe het allemaal uit gaat pakken. Dat gaan ze de komende tijd uitzoeken met de provincie Overijssel. „We willen ontdekken hoe de markt zich gedraagt in de circulaire economie.”

Zo werkt het nu, vertelt collega Karlijn Mol, manager duurzaamheid. Nu koopt de provincie een weg van een bouwer, maakt het een andere partij verantwoordelijk voor onderhoud, en laat het een derde partij het asfalt weghalen als de weg versleten is. De eerste bouwer is er dus helemaal niet bij gebaat om een superstevige, onderhoudsarme weg aan te leggen, waarvan het asfalt op het einde nog goed hergebruikt kan worden – wat heeft hij daaraan?

Hij heeft daar wat aan als de provincie de weg niet koopt, maar voor een bepaalde periode huurt. Vaste huurinkomsten bieden Dura Vermeer natuurlijk, heel handig, zekerheid, maar ze zetten de bouwer ook aan tot duurzame wegenbouw, is het idee. In het vaste bedrag dat de provincie moet betalen, wordt namelijk verrekend hoeveel het asfalt aan het einde van de leaseperiode nog waard is. Hoe beter de aanleg en het onderhoud, hoe hoger de restwaarde, hoe lager het huurbedrag dat Dura Vermeer hoeft te vragen (in theorie, wanneer er een werkende markt is). Dura Vermeer gaat dit model testen op een klein stukje bestaande weg. Bij succes kan het ook zo bij een nieuwe weg.

Asfaltderivaten?

Het wilde plan roept nogal wat vragen op. Wat als de provincie ‘asfalteigenaar’ Dura Vermeer na een tijdje beu is? Zit het dan vast aan de bouwer? Mol: „Het idee is dat de provincie na de leaseperiode de weg weer terug kan kopen en aan kan bieden aan een ander.” En wat als de prijs van bitumen, de grondstof voor asfalt, opeens enorm daalt tijdens de leaseperiode? Dan daalt ook de restwaarde. Wiens probleem is dat? Van de bouwer, zegt Verbaan. Die moet inschatten wat de bitumenprijs gaat doen en het leasebedrag daarop aanpassen.

Dát roept nog meer interessante vragen op. De prijs van bitumen fluctueert met de olieprijs. Gaan bouwers massaal speculeren op de olieprijs? En gaan ze ook hedgen om de risico’s af te dekken? Komen er asfaltderivaten? En is de bouwer niet bang voor complexe onderhandelingen met gedeputeerden met meningen over de koers van een vat Brent-olie? Verbaan, over dat laatste. „Ja, in het begin wel. We weten het nog niet, dit is een proef. We denken dat als het asfalt van ons blijft, we een sterke prikkel hebben om circulair te bouwen.”

Bron: NRC.nl

Scroll naar boven