assetmanagement en duurzaamheid

Ambassadeur

Arnhem is een stad die zich richt op duurzaamheid. In Arnhem bestaat sinds 2011 het programma ‘Energie made in [Arnhem]’. Het programma legt accent op energiebesparing, opwekken van duurzame energie, werkgelegenheid in de energie- en milieutechnologie en profilering van Arnhem als energiestad. Met dit programma wil Arnhem zich ontwikkelen richting een duurzame stad. Dit wil zij doen samen met de bewoners, de ondernemers en de (onderwijs)instellingen in de stad.

In mijn ogen staat in schril contrast hiermee de werkwijze hoe de stad Arnhem hier en daar omgaat met haar areaal aan wegen, kunstwerken en overige infra. Voor veel onderdelen van de openbare ruimte is onder druk van de bezuinigingen het onderhoudsniveau teruggeschroefd tot niveau C, wat niet de meest duurzame maatregelen tot gevolg heeft. (programmeren onder financiële druk).

Hoe bereik je nu een programmering zodat je ten allen tijde de meest duurzame maatregel op het juiste tijdstip uitvoert. Enerzijds geeft het bestuur aan duurzaamheid belangrijk te vinden (programmatisch zelfs, dus zeker een bedrijfswaarde). Maar vanuit het programma sturen hierop is wat minder aantrekkelijk, dan zijn successen (die er zeker zijn) veel interessanter dan onderhoud programmeren. Je raakt hier mi de essentie van een eerdere vraag over assetmanagement versus verandermanagement.

Concreet is de vraag: Hoe overtuig ik mijn bestuurder dat je voor iets meer geld veel duurzaamheid kunt winnen en op welke wijze link je dit aan het programma duurzaamheid?

Als bijvangst de subvraag: Is er een wijze van (duurzaam) programmeren, waarbij kapitaalvernietiging niet zal optreden en een over de jaren heen aanvaardbaar kosten niveau ontstaat. Wie heeft hier ervaring mee, wat zijn de tips en trics.

Reacties

Allereerst is het de vraag wat bedoeld wordt met duurzaamheid. Wordt wellicht onderhoudsarm/lange restlevensduur bedoeld? Of wordt bedoeld, zo min mogelijk hinder voor toekomstige generaties. Beide zijn belangrijk, maar meestal wordt enkel de eerste meegenomen. De eerste is eenvoudiger financieel aan te tonen, dat het op lange termijn een kostenbesparing met zich mee brengt, door bijvoorbeeld LCA's op te stellen. Als de tweede bedoeld wordt, kom ik met een vervolgantwoord.
Ambassadeur
"CROW werkt aan de zogenoemde Bestuurlijke KwaliteitsIndex (BKX). Het is een communicatie-instrument dat speciaal is ontwikkeld voor gesprekken tussen bestuurders en assetmanagers over het functioneren van bepaalde assets. De BKX redeneert vanuit vooraf vastgestelde organisatiewaarden.De zogenoemde assetsysteemwaarden zijn afgeleid uit de RAMSSHEEP-aspecten De BKX geeft vervolgens in een paar indicatoren weer hoe bijvoorbeeld de infrastructuur van een organisatie functioneert en hoe deze bijdraagt aan de doelen van de organisatie. Dit gebeurt op: - Technisch vlak: conditie wegen - Inrichtingsvlak: capaciteit, veilig, enzovoort? - Dienstverleningszaken: verkeersmanagement, incidentmanagement, informeren van gebruikers Er bestaat al een 1.0 versie voor de provinciale infrastructuur, terwijl de 2.0 in ontwikkeling is. Ook wordt er gewerkt aan een BKX voor de openbare ruimte en infrastructuur in gemeenten. Voor informatie kan contact worden opgenomen met Ton Hesselmans: ton.hesselmans@crow.nl" Ik denk dat Duurzaamheid zeker een onderdeel van deze Bestuurlijke KwaliteitsIndex (BKX) 'organisatiewaardenmatrix' zal zijn. Daarmee kan inzichtelijk worden gemaakt hoe presaties op het gebied van Duurzaamheid zich verhouden tot kosten en risico's.
Ambassadeur
nav de opmerking van Emile, de richting waarin ik het zocht is vooral de tweede, in mijn eigen woorden het stuk duurzaamheid waar volgende generaties baat bij hebben dat wij het nu "goed" doen. Dus geen verspilling van grondstoffen, energie en een infrastructuur achterlaten waar volgende generaties nog lang plezier van hebben.
Beste Hein, Ons inziens betreft assetmanagement momenteel voornamelijk verandermanagement. Het communicatie-element op en tussen strategisch, tactisch en operationeel niveau is onlosmakelijk verbonden met de besluitvorming rondom assets. Wanneer kiest men eerder voor een meer duurzame (in welke definitie dan ook) dan ad-hoc oplossing? Juist, wanneer de financiële en maatschappelijk baten ook op lange termijn inzichtelijk zijn. En deze zijn terug te relateren aan de verschillende functies die betreffende asset (mogelijk) vervult. Als gemeente vertegenwoordig je bepaalde behoeften van je inwoners. De behoeften vul je in middels de assets, die hun functies (= bijdrage aan de omgeving / organisatie / bedrijf) al dan niet goed vervullen (prestaties en risico's). M.a.w.: deze assets hebben bestaansrecht doordat ze een of meerdere functies vervullen. De crux ligt ons inziens meer in het verenigen van subjectieve waardering (bedrijfswaarden) met objectieve (technische) informatie. Hierin speelt de kennis en ervaring van de betrokken partijen een belangrijke rol. We hebben een model ontwikkeld waarmee we logischerwijs asset owners, asset managers, service providers en stakeholders inzicht geven in het rendement van elke oplossing. We bieden de mogelijkheid om deze oplossingen te prioriteren. Een hogere geldelijke investering (bijv. in een duurzame variant) kan ook op korte termijn maatschappelijk en financieel meer opleveren. We kijken dus niet alleen naar Life Cycle Cost maar ook naar Life Cycle Value. Verschil hiertussen: integreren van subjectiviteit. Voor meer informatie: p.goldbohm@dutchpi.com.
Ambassadeur
Is er al gekeken naar www.duurzaamgww.nl. Dit platform, waarvan de VNG ook deelnemer is, heeft wel een aantal succesverhalen om duurzaamheid op de bestuurlijke agenda te plaatsen. Misschien vind je op de site wel inspiratie of kun je mensen in dit netwerk raadplegen (o.a provincie Gelderland of een aantal gemeenten) Verder is mijn ervaring dat als bestuurders gefocust zijn op het aspect van kapitaalvernietiging, het lastig is om ze mee te krijgen in het lifecycledenken. Mijn stelling is namelijk dat als je de totale levensduurkosten beschouwd, de duurzame variant niet duurder is dan de variant mat de lage investeringskosten.
Ambassadeur
Provincie Overijssel heeft duurzaamheid hoog in het vaandel staan, maar ook niet tegen iedere prijs. Ook hier geldt effectief en efficient omgaan met middelen. Afwegingen op gebied van duurzaamheid leggen we langs de lat van prestaties en risico''s (de bedrijfswaarden) en levensduurkosten. We hebben daar zelf een Excelmodel voor ontwikkeld. Met experts, adviseurs, projecteider etc doen we dergelijke sessies waarin we deze aspecten concreet maken, in het model invullen en in een grafiek komen alle aspecten inzichtelijk bij elkaar. Dat geeft inzicht welke maatregel de beste keuze is. Dat kan zo maar betekenen dat een duurzame maatregel over de levensduur goedkoper is dan de tradionele variant/goedkopere variant en ook nog beter scoort t.a..v. prestaties en risico''s. Het gaat om met elkaar hierin keuzes te maken. Dus als je een beslisser dit op deze maier duidelijk kunt maken, lijkt mij dat je dan toch eerder de handen op elkaar krijgt voor een duurzamere variant. We zijn er volop mee bezig en proberen we via de AM-processen ook een vaste plek te geven.
www.duurzaamassetmanagement.com
Scroll naar boven